บทที่ 382 ไม่เอาเงินหรือ? เป็นไปไม่ได้หรอก

บทที่ 382 ไม่เอาเงินหรือ? เป็นไปไม่ได้หรอก

ในร้านอาหารมีคนแน่นขนัด เดิมทีโต๊ะหนึ่งนั่งกันสี่คน แต่ตอนนี้พวกเขาเบียดกันจนโต๊ะละแปดคน ทุกคนก้มหน้าก้มตากินกันอย่างเอร็ดอร่อย

วุ้นใสแวววาวโรยเครื่องหลายอย่างไว้เต็มหน้า ใช้ช้อนค่อย ๆ คลุกให้เข้ากัน ทุกคำที่ตักมีถั่วลิสงบดกรุบกรอบ น้ำเชื่อมหวาน ๆ บัวลอยลูกเล็กเหนียวนุ่ม และถั่วแดงกวนเนื้อร่วนหวานละมุน

ที่สำคัญที่สุดยังมีผลไม้รสเปรี้ยวอมหวาน ทุกอย่างคลุกเคล้ากัน แถมยังแช่เย็นไว้ด้วย พอตักเข้าปากคำหนึ่ง ความเย็นชื่นใจและรสเปรี้ยวหวานหลากหลายก็ระเบิดขึ้นทั่วปาก

เพียงคำเดียว ทุกคนก็เบิกตากว้าง ในใจมีเพียงประโยคเดียว รอคอยคุ้มค่าแล้ว!