กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 357 แป้งกูดเกี๊ยะกวนอัดก้อน
แป้งกูดเกี๊ยะผัดเนื้อเพิ่งวางลงบนโต๊ะ ตะเกียบของทุกคนก็ยื่นเข้าไปหา
“อร่อย เนื้อสัมผัสลื่นนุ่ม มีความหอมสดชื่นเป็นพิเศษ เคี้ยวหนึบมาก โดยเฉพาะตรงขอบนี่ กรอบนิด ๆ หอมกลิ่นเกรียมนิด ๆ”
ท่านพ่อชิมไปคำหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าชอบมาก ถึงกับพูดมากกว่าปกติหลายประโยค
ซูจื่อหลิงลองชิมหนึ่งแผ่น ดวงตาหยีลงพร้อมรอยยิ้มพึงพอใจ กลิ่นหอมของกระเทียมป่ากับรสเผ็ดของพริกซึมเข้าไปด้วย กินแล้วหอมเผ็ดนุ่มหนึบ รสชาติแทบไม่ต่างจากที่เธอจำได้
ส่วนท่านย่าซูกับผู้เฒ่าซูกินค่อนข้างลำบาก “อร่อยก็อร่อยอยู่หรอก แต่เคี้ยวเมื่อยฟันไปหน่อย”
“ใช่ หนึบมาก ข้ากลัวว่าท่านกับท่านย่าจะเคี้ยวไม่ไหว เลยต้มไว้ให้ชามหนึ่ง ข้าขอดูก่อน น่าจะได้ที่แล้ว”