บทที่ 356 ปลามู่กวาเปรี้ยว

บทที่ 356 ปลามู่กวาเปรี้ยว

“ไม่มีรสนิยมเอาเสียเลย แค่นี้ก็กินไม่เป็น!”

อาซิ่วแลบลิ้นใส่เขา รับชามมู่กวาเปรี้ยวมาแล้วกระโดดโลดเต้นไปหามารดาของซูจื่อหลิงกับคนอื่น ๆ “ท่านแม่ ท่านป้าสะใภ้รอง ท่านย่า รีบมาลองชิมมู่กวาเปรี้ยวที่พี่สาวทำสิ หอมเปรี้ยว กินอร่อยใช้ได้เลย!”

ท่านย่าซูลองชิมหนึ่งแผ่น แล้วหนาวสะท้านเพราะเปรี้ยวจนตัวสั่น “อี๋ เปรี้ยวขนาดนี้ เอาไปกินกันเองเถอะ ท่านย่ากินไม่ไหว”

พออายุมากขึ้น ดูเหมือนจะกินของเปรี้ยวไม่ค่อยไหว

แต่มารดาของซูจื่อหลิงกับอาสะใภ้สามกลับกินกันอย่างเอร็ดอร่อย “เปรี้ยว ๆ แบบนี้ใช้ได้เลย ต้องกินตอนกลางวันอากาศร้อน ๆ ถึงจะอร่อย”