กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 329 ……
ต่อให้มีเส้นแป้งแค่ 600 จิน จินละ 200 เหวิน ก็เป็นเงินถึง 120 ตำลึงแล้ว!
พอมองลู่เยี่ยนตอนนี้ อืม นี่มันเทพแห่งโชคลาภของนางชัด ๆ ทั้งตัวเปล่งประกายสีทองอร่าม
ใครบอกว่าเขาอันตราย? อันตรายตรงไหนกัน?
ไม่สิ อันตรายจริงด้วย เดินทางไปไหนมาไหนพกเงินติดตัวไปมากมายขนาดนั้น ไม่อันตรายได้อย่างไร!
ลู่เยี่ยนเทน้ำใส่อ่างแล้วเริ่มลวกขนไก่ ซูจื่อหลิงนั่งยอง ๆ อยู่ข้างเขา “เจ้าจะไปเมื่อไร? ไม่สิ แล้วเจ้าจะให้คนมาขนไปเมื่อไร? หรือให้ข้าส่งไปให้เจ้าที่แอ่งเขาดี?”
ถึงเส้นแป้งของนางจะไม่ต้องกลัวขายไม่ออก แต่ขายหมดเร็วเท่าไรก็ได้เงินทุนกลับมาเร็วเท่านั้น!