กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 328 เหมาหมด
เมื่อเห็นภูเขาลูกที่เขาชี้ หัวใจของซูจื่อหลิงก็สะดุ้ง มือที่ถือนกพิราบอยู่พลันหลุด “แปะ” ตกลงในอ่าง น้ำกระเซ็นเป็นวงกว้าง
ปฏิกิริยาของนางรุนแรงถึงเพียงนี้ ย่อมดึงดูดความสนใจของลู่เยี่ยน ในที่ที่ไม่มีใครเห็น แววตาของเขาไหววูบ
มุมปากของซูจื่อหลิงกระตุก “ชี้อีกทีสิ ภูเขาลูกไหนนะ?”
“ก็ลูกนั้นน่ะสิ!” หลี่เจ๋อหลานยังไม่ทันรู้ว่าปัญหาร้ายแรงเพียงใด
ซูจื่อหลิงมองท่านย่าซูก่อน แล้วกดเสียงถามว่า “ลูกที่สูงที่สุดน่ะหรือ? ลูกที่ทอดตัวยาวต่อเนื่องกันนั่น?”
“ใช่!” หลี่เจ๋อหลานพยักหน้า
ลู่เยี่ยนมองนาง “มีปัญหาอะไรหรือ?”