บทที่ 319 กินเอร็ดอร่อยขนาดนั้น! จะเลือกกินได้อย่างไร

บทที่ 319 กินเอร็ดอร่อยขนาดนั้น! จะเลือกกินได้อย่างไร

ซูจื่อจ้งได้ยินดังนั้นก็ก้มลงมองดู และพบว่าตรงชายเสื้อมีเลือดกระเซ็นติดอยู่สองสามหยดจริง ๆ

เขาเองยังไม่ทันสังเกต ไม่คิดเลยว่าลู่เยี่ยนจะช่างสังเกตถึงเพียงนี้

“เจ้าสังเกตเห็นตั้งแต่เมื่อไร”

“ตอนพวกเจ้าก้าวเข้าประตูมา” ลู่เยี่ยนตอบ

เมื่อคืนเขาบาดเจ็บสาหัส แถมยังเดินทางมาไกล พอกินข้าวเสร็จก็หลับไป ซูจื่อจ้งลุกจากเตียงเขารู้สึกตัวอยู่ เขาคิดว่าอีกฝ่ายแค่ลุกไปเข้าห้องน้ำ จึงไม่ได้ใส่ใจอะไรแล้วหลับต่อไป

จนกระทั่งได้ยินเสียงจากในลาน บอกว่าทุกคนหายไปหมดแล้ว เขาถึงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ตอนพวกเขาเข้าประตูมา เขายืนอยู่ข้างประตู ไม่รู้ว่าคนตระกูลซูกังวลพวกเขามากเกินไปหรืออย่างไร ถึงไม่มีใครสังเกตเห็นเขาที่ยืนอยู่ตรงนั้นสักคน