กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 277 เอ้อร์วาจื่อ
ลู่เยี่ยนปรายตามองเขาอย่างไม่ใส่ใจ ยิ้มคล้ายไม่ยิ้มพลางว่า “ข้ายังมีวิธีที่ต่ำช้ากว่านี้อีกนะ จับเจ้ามัดส่งกลับไปตรง ๆ เลย ข้าว่าท่านโหวเสิ่นคงดีใจมาก”
เสิ่นซิงเหย่า “……”
ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็ถอนหายใจ แล้วเอนตัวกลับไปพิงเก้าอี้อย่างหมดเรี่ยวแรง
“เจ้านี่มันร้ายจริง ๆ!”
“ก็แค่เรื่องตรวจสอบภาษีไม่ใช่หรือ เรื่องเล็กน้อยน่า เรื่องแค่นี้จะทำให้ข้าจนปัญญาได้อย่างไร!” เขาโบกมืออย่างไม่ยี่หระ
ลู่เยี่ยนลุกขึ้นยืน เปิดหน้าต่าง มองฝูงชนที่เดินขวักไขว่บนถนน แววตาวูบไหวเล็กน้อย
“อย่าประมาท ลองคิดดูสิ หลายปีมานี้ไม่มีใครตรวจพบ เรื่องนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่”