กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 215 ฉันไม่ใช่พระโพธิสัตว์ ฉันเป็นแม่ค้าเจ้าเล่ห์
ถ้ามีคนไปเก็บจริง ๆ...
เธอค่อย ๆ เผยรอยยิ้มจนเห็นฟันขาวโพลน แบบนั้นแม้แต่ซอกหลืบก็คงถูกขุดคุ้ยออกมาจนหมด ถึงตอนนั้นเธอก็ไม่ต้องวิ่งไปทั่วทั้งภูเขาอีกแล้ว
“ฉันว่าเข้าท่านะ แต่หนึ่งอีแปะต่อหนึ่งตะกร้าสะพายหลังคงกำหนดราคาไม่ค่อยดี เพราะตะกร้าของแต่ละคนขนาดไม่เท่ากัน บางคนใบใหญ่ บางคนใบเล็ก ถ้าคิดราคาเท่ากันก็ไม่ค่อยยุติธรรม ฉันคิดดูแล้ว งั้นหนึ่งอีแปะต่อสิบชั่งดีไหม”
ซูหย่งเหอมองเธอ “เจ้าพูดจริงหรือ”