บทที่ 172 คนยังสู้วัวไม่ได้

บทที่ 172 คนยังสู้วัวไม่ได้

“ไม่ได้กำหนดวัน จะมาเมื่อไรก็ได้ ขอแค่อย่ากระทบชั้นเรียนมะรืนนี้ก็พอ ข้าคิดว่าจะมากับท่านย่าสะใภ้สี่และพวกนาง แบบนี้จะได้นั่งเกวียนวัว ทั้งยังไม่ต้องรบกวนพวกท่านให้มาส่งข้า” ซูจื่อมู่มีความคิดเป็นของตัวเอง

ซูจื่อหลิงขมวดคิ้ว “จะเช้าเกินไปหรือเปล่า เอาอย่างนี้ พวกเรากินมื้อเที่ยงเสร็จแล้วค่อยมา ให้ท่านพ่อไปส่งเจ้าถึงปากทางเข้าหมู่บ้านของท่านลุงหลี่ แล้วค่อยหารถวัวส่งเจ้าไป ถึงตอนนั้นเจ้าจะกลัวไหมถ้าต้องไปคนเดียว”

ซูจื่อมู่ส่ายหน้า “ข้าไปกับท่านย่าสะใภ้สี่และพวกท่านก็ได้ แบบนี้ยังประหยัดค่าเกวียนวัวไปได้เที่ยวหนึ่งด้วย”