กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 110 ลูกสาวตัวซวยของนางกลับมาแล้ว
ข้าวของจุกจิกมีไม่น้อย ซูจื่อมู่ตื่นเต้นมาก นี่น่าจะเป็นครั้งที่สองที่เขาไปบ้านท่านลุง ยิ่งได้สวมเสื้อผ้าชุดใหม่ เขาก็ยิ่งดูร่าเริงเป็นพิเศษ
“เอ๊ะ? พี่สาว ฝนหยุดแล้ว!”
เขายืนมองออกไปข้างนอกตรงหน้าประตู
ซูจื่อหลิงมองตาม ท้องฟ้ายังมืดครึ้ม รู้สึกเหมือนฝนอาจตกลงมาได้ทุกเมื่อ
เมื่อครู่มีฝนปรอยลงมาเล็กน้อย ตอนนี้ก็หยุดแล้ว นางออกไปเดินดู รองเท้ามีโคลนติดอยู่ชั้นหนึ่ง พอชั้นดินเปียกด้านนอกติดหลุดออก ก็เห็นว่าดินข้างใต้ยังแห้งอยู่
“เก็บของเรียบร้อยหรือยัง? ข้าคิดว่าอีกเดี๋ยวฝนคงตกอีก รีบไปกันเถอะ”