กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 109 ขนมแป้งข้าวโพดนึ่งฟู
ซูจื่อมู่กะพริบตา “ถ้าเป็นอย่างนั้น ข้ากับอาสะใภ้สามก็ต้องตกงานน่ะสิ?”
ซูจื่อหลิงหลุดหัวเราะพรืด “ถึงตอนนั้นพอตั้งแผงในหุบเขาได้ อาสะใภ้สามก็ไปขายหมั่นโถวที่นั่นได้ ส่วนฉันก็กลับมาตั้งโรงผลิตมันเทศ เริ่มทำแป้งมันเทศตากแห้งได้แล้ว ส่วนเจ้าน่ะ ลองคิดเรื่องไปเรียนหนังสือดูสิ”
“หนี้ที่บ้านก็ใช้หมดแล้ว ในมือยังมีเงินเหลืออยู่นิดหน่อย เจ้าไปเรียนก่อน เรื่องในบ้านไม่ต้องห่วง”
ผู้เฒ่าซูพยักหน้า “อย่างนั้นก็ดีเหมือนกัน วันหลังข้าจะเชิญท่านปู่สามกับคนอื่น ๆ มา แล้วค่อยถามดูว่าพวกเขายินดีหรือไม่”