กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 86 อดกินโต๊ะเลี้ยง
เช้าวันถัดมา ผู้เฒ่าซูเอาเต้าหู้คลุกเสร็จแล้วไปส่งให้บ้านซูหมิงเทา ขากลับแบกธัญพืชหยาบมาหนึ่งกระสอบ แถมยังเป็นธัญพืชคละชนิด ผู้เฒ่าซูด่าพึมพำมาตลอดทาง กลับมาอย่างหัวเสียไม่น้อย
พอเข้าประตูก็โยนธัญพืชไว้ข้าง ๆ ใบหน้าดำคล้ำราวกับก้นหม้อที่บ้าน
“ท่านปู่ ไหนว่าท่านไปกินโต๊ะเลี้ยงล่ะ ทำไมกลับมาเร็วจัง?” ซูจื่อหลิงถาม
ผู้เฒ่าซูด่าเสียงลั่น “ยังกินอะไรไหวอีก โกรธจนท้องอิ่มแล้ว!”
“เต้าหู้สองร้อยชาม คิดเป็นเงินสี่ร้อยเหวิน เจ้าบอกว่าไม่มีเงินจะจ่าย ขอแลกเป็นธัญพืชกับข้า ข้าก็ยอมแล้ว แต่พวกเจ้าดูสิว่ามันให้อะไรมา นี่มันหลอกกันเกินไปหรือเปล่า?”