กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 53 หอมจีน
อาซิ่ววิ่งตื๊อเข้ามาจากข้างไป๋เวย โอบแขนซูจื่อหลิงแล้วเขย่าเบา ๆ ดวงตาเป็นประกายมองนาง “พี่สาวใหญ่ พี่สาวใหญ่ ของกินอะไรหรือ?”
ซูจื่อหลิงเห็นดังนั้นก็ยิ้ม ยกมือบีบจมูกนาง “เจ้าเด็กตะกละ”
ผู้เฒ่าซูไม่ได้ลังเลนานนัก เขาจิบชาข้าวบาร์เลย์คำหนึ่ง “ทำเถอะ ลองดู ถ้าทำได้ ปีนี้เราก็ปลูกเพิ่มอีกหน่อย ถึงตอนนั้นจะถางที่เพิ่มก็ได้ ส่วนจะให้ทุกคนปลูกด้วย……”
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “ก็แล้วแต่พวกเขา ต่อให้เจ้าไม่พูด พวกเขาก็ปลูกกันเยอะอยู่แล้ว”