บทที่ 28 ซื้อ ซื้อ ซื้อ

บทที่ 28 ซื้อ ซื้อ ซื้อ

มองแผ่นหลังของคนเหล่านั้นแล้ว ซูจื่อหลิงกะว่าต่อให้เอามาอีกสองถังก็คงขายไม่พอ

คนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อิจฉาจนแทบแย่ เขามองซูจื่อหลิงที่มาถึงช้าที่สุดแต่กลับไปก่อนใคร แล้วก็รู้สึกเปรี้ยวปากสุด ๆ

แต่พอเขากินเต้าหู้ในชามไปคำหนึ่ง ความรู้สึกเปรี้ยวปากก็หายไปทันที

อร่อยจริง ๆ ด้วย! ฮือ ๆ ๆ... เขาทำให้อร่อยขนาดนี้ไม่ได้ ก็สมควรแล้วที่นางจะหาเงินได้!

ทั้งสองหิ้วถังเจ็ดใบ เดินอย่างยากลำบากเป็นพิเศษ พอมาถึงหน้าประตูเมือง ท่านลุงหลี่ก็วิ่งเข้ามารับ “ขายหมดแล้วหรือ?”