บทที่ 15 ภูเขากินคน

บทที่ 15 ภูเขากินคน

รสชาติที่คลุกด้วยพริกดองจะหอมกว่า อีกอย่างอาจเป็นเพราะบ้านยากจนจนไม่มีน้ำมัน พริกดองนี้จึงไม่เคยสัมผัสน้ำมันเลย ไม่เสียสักนิด รสชาติจัดจ้านเป็นพิเศษ

ซูจื่อหลิงยังสับพริกอยู่ กลิ่นเปรี้ยว หอม และเผ็ดพุ่งขึ้นมา ทำให้น้ำลายในปากหลั่งออกมาเองอย่างห้ามไม่อยู่

สีแดงของพริกดองตัดกับสีเขียวของเต้าหู้เซียน เป็นคู่สีที่กระแทกสายตา ชวนให้อยากกินเต้าหู้ที่นุ่มลื่นสดชื่นอยู่แล้วขึ้นไปอีก

คนทั้งบ้านมารวมตัวกัน “ว้าว วันนี้กับข้าวเยอะจัง ยังมีไข่ตุ๋นให้กินด้วย!”

ซูจื่อมู่อุทานอย่างประหลาดใจ