เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 การสลายสูญเจ็ดสี
แสงสีน้ำเงินจากปืนใหญ่พัลส์ขยายใหญ่ขึ้นในรูม่านตาของมี่ถัง เวลาเหมือนยืดยาวเป็นของเหลวเหนียวหนืด เซนเซอร์รับภาพของเธอปรับเป็นโหมดภาพช้าโดยอัตโนมัติ จับภาพอนุภาคพลาสมาที่ลอยอิสระอยู่ในลำแสงพลังงานได้ทีละอนุภาค
“คำเตือนการปะทะของพลังงาน! ความเสี่ยงที่แกนกลางจะเกินพิกัด 97%!”
เสียงเตือนจากเกราะแหลมสูงจนเหมือนแทงทะลูแก้วหู แต่หน่วยประมวลผลของมี่ถังกลับสงบนิ่งอย่างประหลาด เธอมองรอยร้าวคล้ายใยแมงมุมบนโล่ แล้วจู่ ๆ ก็นึกถึงรอยยิ้มแสนแตกสลายครั้งสุดท้ายของสิงเทียน—สีหน้าแบบนั้นมีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่แสดงออกมาได้
“งั้นก็…พินาศไปด้วยกัน”
นิ้วกลของเธอกระแทกเข้าไปในแกนพลังงานของตัวเอง ผิวหนังสังเคราะห์ไหม้เกรียมและหลุดลอกภายใต้กระแสไฟฟ้าแรงสูง เผยโครงสร้างจักรกลอันซับซ้อนที่อยู่ข้างใต้ ลวดลายเจ็ดสีหลุดการควบคุมราวกับสิ่งมีชีวิต ขนทุกเส้นบนปีกแสงเริ่มสลาย กลายเป็นจุดแสงลอยเต็มฟ้า