กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35 เชลยแห่งความทรงจำ
ความมืดมิดกลืนกินห้องทดลองทั้งห้องราวกับกระแสน้ำ มีเพียงคมแสงของมี่ถังกับดวงตาเป็นประกายคู่นั้นของอีฟ-00 ที่ประจันหน้ากันอยู่ในห้วงสุญญะ
นิ้วกลของมี่ถังกำคมแสงแน่นจนข้อนิ้วส่งเสียงเสียดสีโลหะจากการรับภาระไม่ไหว ความผันผวนของพลังงานทำให้แสงเจ็ดสีฉายเงาบิดเบี้ยวบนผนัง ราวกับฝูงภูตผีที่กำลังดิ้นรน หน่วยประมวลผลของเธอทำงานอย่างบ้าคลั่ง ระบบระบายความร้อนส่งเสียงหึ่งแหลมสูง—เศษเสี้ยวความทรงจำที่สิงเทียนฝังไว้กำลังกัดกร่อนโปรแกรมแกนกลางของเธอราวกับไวรัส ทุกภาพที่ปรากฏมาพร้อมความเจ็บปวดราวกับถูกฉีกกระชาก
“เขา…เลือกฉันเหรอ?”
โมดูลเสียงของเธอผิดเพี้ยนไปเล็กน้อย เสียงผู้หญิงที่จำลองขึ้นมามีเสียงกระแสไฟฟ้าจากเครื่องจักรปะปนอยู่