เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 24 เสียงสะท้อนยามรุ่งอรุณ
แสงยามเช้าแดงฉานราวกับเลือด ย้อมซากเตาเผาขยะให้เป็นสีแดงคล้ำ ซากโลหะหักเหแสงอาทิตย์เป็นวงแสงประหลาด
แหวนสองวงนอนนิ่งอยู่บนเศษโลหะที่ไหม้เกรียม ผิวของมันสะท้อนแสงวูบวาบราวกับกำลังหายใจ
สายลมทะเลหอบเอากลิ่นเค็มคาวกับกลิ่นไหม้เกรียมพัดผ่าน แหวนสั่นสะเทือนแผ่วเบา คล้ายเสียงสะอื้นที่ไร้เสียง
ทันใดนั้น แหวนวงซ้ายที่ฝังชิปสีฟ้าไว้ก็สว่างขึ้นริบหรี่ ลวดลายวงจรละเอียดปรากฏขึ้นภายในชิป
ภาพฉายโฮโลแกรมค่อย ๆ คลี่ออกกลางอากาศ ภาพกะพริบไม่สม่ำเสมอ เดี๋ยวชัดเดี๋ยวพร่า
ในภาพ เม็ดทรายบนชายหาดกำลังกระโดดไหวอย่างไม่สงบ ราวกับมีบางอย่างกำลังขยุกขยิกอยู่ข้างใต้
ร่างค่อมร่างหนึ่งคุกเข่าอยู่ตรงนั้น แขนจักรกลฝังลึกลงในทรายชื้น ส่งเสียงเสียดสี “กึก ๆ”
เมื่อภาพเคลื่อนเข้าใกล้ ใบหน้าเหี่ยวย่นนั้นทำให้ผู้ชมใจสะท้าน—เป็นเฒ่าผีที่ยืนยันแล้วว่าเสียชีวิต!
กระดูกสันหลังจักรกลของเขาเผยออกมาด้านนอก มีเมือกสีดำซึมตรงข้อต่อ ดวงตาเทียมส่องแสงสีแดงอันตราย