เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23 เถ้าธุลีแห่งความทรงจำ
ฝนเทลงมาไม่ขาดสาย เตาเผาขยะทางตะวันออกของกองขยะเลือนรางอยู่หลังกำแพงม่านฝน กรงเล็บจักรกลของมี่ถังจิกฝังลึกลงในโคลน ทุกก้าวทิ้งรอยเท้าของของเหลวพลังงานที่เรืองแสงสีฟ้าไว้บนดินชื้น ๆ ร่างของสิงเทียนกดทับเธอจนกระดูกสันหลังส่งเสียง “เอี๊ยดอ๊าด” ราวกับจะรับน้ำหนักไม่ไหว ตามรอยแยกเกราะของเขาไม่มีน้ำยาหล่อเย็นสีฟ้าซึมออกมาอีกแล้ว มีเพียงสสารเหนียวข้นสีแดงคล้ำบางชนิด ส่งกลิ่นฉุนของสนิมผสมกับเนื้อเน่า
“ปล่อง…ต้นที่สาม…” เซนเซอร์รับเสียงของมี่ถังกรองเสียงฝนที่ดังสนั่น ลูกตาสังเคราะห์หดเป็นเส้นบาง ฐานข้อมูลความทรงจำของเธอกำลังพังทลาย ภาพความทรงจำสองชุดที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงฉายย้อนซ้ำไปมาไม่หยุด—ภาพตัวเธอสวมเสื้อกาวน์สีขาวบันทึกข้อมูลการทดลองอย่างเย็นชา กับภาพสิงเทียนที่บาดเจ็บเต็มตัวในคืนฝนตกคืนนั้น กอดเธอหนีออกจากห้องทดลอง