เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21 สุสานเหล็ก
ลมทะเลก่อนรุ่งสางพัดพาเศษโลหะมาด้วย บาดแก้มของมี่ถังจนเจ็บแสบ เธอยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือบรรทุกเครื่องบินที่ถูกทิ้งร้าง เกราะสีเงินชุดใหม่ทอประกายเย็นเยียบใต้แสงจันทร์ กรงเล็บขวาของเธอลูบไล้รอยต่อบนแขนซ้ายโดยไม่รู้ตัว ตรงนั้นยังมีร่องรอยจากความร้อนสูงของเตาเผาขยะหลงเหลืออยู่
“ยืนยันพิกัดกองขยะหมายเลข 7” เสียงจักรกลของสิงเทียนแหบพร่ากว่าปกติเล็กน้อย ดวงตาซ้ายของเขาส่องประกายสีอำพันอันเป็นเอกลักษณ์ของมี่ถัง ปลายนิ้วมือขวาฉายแผนที่โฮโลแกรมลงบนดาดฟ้า ลวดลายที่เกิดจากจุดสีแดงทำให้ขนหางของมี่ถังฟูชันทันที นั่นชัดเจนว่าเป็นโครงร่างของครรภ์จักรกล
ฮั่วฮวาลากขาจักรกลที่ชำรุดเดินเข้ามา พื้นรองเท้าโลหะบดแมลงสาบจักรกลตัวหนึ่งจนแหลก พวกมันที่เหลือก็กรูกันออกมาจากรอยแยกบนดาดฟ้าทันที ดวงตาประกอบของพวกมันมีแสงสีแดงกะพริบ ประสานความถี่เดียวกับเทพจักรกล