เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12 ห้วงเหวแห่งร่างโคลน
แสงสีฟ้าจากห้องทดลองใต้ดินดูราวกับเปลวไฟผีในความมืด เงาบิดเบี้ยวของทุกคนทอดลงบนผนังชื้นแฉะ กลิ่นน้ำยาดองศพปนกับน้ำมันเครื่องคละคลุ้ง ทุกครั้งที่หายใจเข้า จะรู้สึกถึงกลิ่นคาวโลหะ
ดวงตาจักรกลของสิงเทียนจับจ้องแถวแคปซูลเพาะเลี้ยง เลนส์สายตาปรับระยะโฟกัสไปมาเพื่อวิเคราะห์ความแตกต่างเล็กน้อยของร่างโคลนแต่ละร่าง น้ำยาหล่อเย็นสีดำซึมออกมาจากร่องเกราะ หยดลงบนพื้นพร้อมเสียงกัดกร่อน “ฉ่า ๆ” โมดูลยุทธวิธีแสดงว่าที่นี่มีแคปซูลเพาะเลี้ยงอยู่ถึง 300 ใบ แต่ละใบเชื่อมต่อกับระบบจ่ายพลังงานส่วนกลาง
“น่าขยะแขยงยิ่งกว่านรกอีก” ฮั่วฮวาใช้พลังงานที่เหลืออยู่ในแขนกลเปิดใช้งานแว่นยุทธวิธี แล้วสแกนแคปซูลเพาะเลี้ยงที่ใกล้ที่สุด “แต่ละแคปซูลมีแหล่งพลังงานแยกกัน เราต้อง—”
“ชู่!” จู่ ๆ มี่ถังก็ตั้งหูขึ้น ขนสังเคราะห์ตั้งชันเพราะไฟฟ้าสถิต “พวกเธอได้ยินไหม...”