กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 326 อาจารย์ คุณเองก็คงไม่อยาก...
ภายในถ้ำ มหาราชันสัตว์อสูรหลายตนที่ร่วมแสดงความยินดีกับประมุขมังกรเรื่องโอสถทิพย์พร้อมกับว่านเม่ยเอ๋อร์ บัดนี้สิ้นลมหายใจไปจนหมดสิ้นแล้ว
บนพื้นหลงเหลือเพียงร่างที่แห้งกรัง ราวกับซากมัมมี่ที่แห้งเหี่ยวและผุกร่อน
เลือดลมทั้งหมดถูกประมุขมังกรสูบออกไปจนเกลี้ยง และกระแสเลือดลมที่หลอมรวมจากมหาราชันสัตว์อสูรหลายตนนี้ก็ได้ก่อตัวขึ้นเป็นมังกรเลือดลมทอดยาว...
เม็ดยากลมเกลี้ยงที่แผ่กลิ่นหอมของโอสถอันไร้ที่สิ้นสุดและดูพิศวงประหลาดลอยคว้างอยู่กลางอากาศ...
จนกระทั่งมังกรเลือดลมถูกกลืนกินเข้าไปจนหมดสิ้น ประมุขมังกรถึงค่อยเรียกโอสถเม็ดนี้กลับคืนสู่มือ...
เขาสูดกลิ่นหอมของยาเข้าลึกๆ สัมผัสถึงสรรพคุณยาที่อยู่ภายใน ประมุขมังกรทอดถอนใจออกมาเบาๆ
"ไอโอสถยังไม่สมบูรณ์..."
"ต่อให้เติมเต็มจนครบ มันก็ไม่ใช่โอสถมนุษย์อยู่ดี พอหลอมรวมเลือดลมของสัตว์อสูรเข้าไป ยานี่ก็กลายเป็นโอสถอสูรไปอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว..."