เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 325 จู่ๆ ก็รู้สึกว่าภาระบนบ่าหนักอึ้งขึ้นมาอีกนิด...
"ก้าวข้ามจุดนั้น? เหนือกว่านักบุญยุทธ์งั้นเหรอ?" เมื่อได้ยินคำพูดของหลงซี ทั้งเฉินเสวียนและซูเจียนต่างก็ชะงักไป
ไม่ว่าจะเป็นคนธรรมดาหรือนักยุทธ์ในต้าเซี่ย ต่างก็คิดว่านักบุญยุทธ์คือตัวตนระดับสูงสุดแล้ว
หลายคนทุ่มเทชั่วชีวิตอาจคว้าได้ไม่ถึงแม้แต่หางของนักบุญยุทธ์ ทว่าตอนนี้กลับมีคนสามารถก้าวข้ามจุดนั้นไปได้...
แม้แต่นักบุญยุทธ์อย่างซูเจียนก็ยังไม่กล้าจะจินตนาการ เขาคิดว่าพรสวรรค์วิถียุทธ์ของตัวเองโดดเด่นอย่างยิ่ง ตอนที่บรรลุขอบเขตนักบุญยุทธ์ใหม่ๆ ก็เคยคิดถึงเรื่องที่ดูเลื่อนลอยนี้เหมือนกัน ทว่าหากไม่ก้าวสู่นักบุญยุทธ์ ย่อมไม่มีทางรู้เลยว่าความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงที่จะเลื่อนระดับขึ้นไปเหนือนั้นเป็นอย่างไร...
เปรียบดั่งเม็ดทรายในมหาสมุทร ไม่อาจคลำหาทิศทางหรือเป้าหมายแห่งความพยายามในเชิงขอบเขตพลังได้เลย...