กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 287 นางปีศาจใจกล้า จะให้รู้ซะบ้างว่ามนุษย์ร้ายกาจแค่ไหน!
"ไม่ได้! การเฝ้าคุมเชลยศึกห้าพันคนเป็นตำแหน่งที่เหนื่อยที่สุด ถ้าเกิดนายไปรับช่วงดูแล...แล้วฉันล่ะ..."
เพิ่งจะได้สัมผัสกับช่วงเวลาอันแสนสุข ว่านเม่ยเอ๋อร์จะยอมปล่อยมือให้นอนเหงาเปล่าเปลี่ยวคนเดียวได้ยังไง
คิดไปคิดมา เธอก็รู้สึกว่าตำแหน่งนี้ไม่ได้เด็ดขาด...
ทว่าเฉินเสวียนมีหรือจะยอมปล่อยโอกาสนี้หลุดลอยไป เขาเชยคางว่านเม่ยเอ๋อร์ขึ้นมา สบสายตากันตรงๆ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่แมนสุดๆ ออกมา...
"ต้องให้เธอมาสอนฉันทำงานรึไง!"
กลิ่นอายฮอร์โมนเพศชายอันล้นเหลือแผ่ซ่านปะทะหน้า มองดูผู้ชายตรงหน้าแล้ว หัวใจของว่านเม่ยเอ๋อร์พลันเกิดความหวั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน...
"แต่ว่า..."
ว่านเม่ยเอ๋อร์ยังคิดจะทักท้วงต่อ ทว่าเฉินเสวียนกลับประกบปิดปากเธอไว้กะทันหัน