บทที่ 286 นี่กะจะมาเข้างานเป็นกะจริงๆ หรือไง?

บทที่ 286 นี่กะจะมาเข้างานเป็นกะจริงๆ หรือไง?

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในถ้ำของว่านเม่ยเอ๋อร์ ร่างอันอ่อนช้อยดั่งงูน้ำของว่านเม่ยเอ๋อร์ก็เลื้อยเข้ามาพันรอบตัวเขาทันที

เฉินเสวียนทั้งเจ็บปวดทั้งเปี่ยมสุข...

ด้วยวัยที่ยังไม่ถึงยี่สิบปี เฉินเสวียนกลับได้สัมผัสถึงความรู้สึกสิ้นหวังแบบใจสู้แต่กายไม่ไหว...

......

ฟ้าสว่างโร่อีกครั้ง เฉินเสวียนเดินโซซัดโซเซกลับมายังถ้ำที่พวกหยางเวยทั้งสามคนอยู่

"นายไปโดนอะไรมาเนี่ย?!"

เมื่อเห็นสภาพของเฉินเสวียนในวันนี้ สาวๆ ถึงกับตกใจหน้าถอดสี

ริมฝีปากซีดขาวจนแทบไร้สีเลือด ทั้งร่างดูอิดโรยทรุดโทรมยิ่งกว่าวันแรกเสียอีก...

เฉินเสวียนเหนื่อยจนแทบพูดไม่ออก เขาโบกมือไปมาแล้วทิ้งตัวพิงผนังหินอย่างหมดเรี่ยวแรง...