บทที่ 236 ไม่เห็นว่าเป็นคนเลย!

บทที่ 236 ไม่เห็นว่าเป็นคนเลย!

ฟู่——

ภาพที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ทำให้ทุกคนต้องกลั้นหายใจ!

“ขะ...เขาคงไม่ได้ยังมีชีวิตอยู่หรอกนะ?” นักศึกษาของมหาวิทยาลัยหลงเย่าคนหนึ่งพึมพำกับตัวเอง

นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!

อยู่ ณ จุดศูนย์กลางของการระเบิด กระทั่งขอบเขตทลายเวหายังบาดเจ็บยับเยินขนาดนั้น ถ้าเฉินเสวียนยังรอดชีวิตอยู่ นี่มันจะต้องเป็นพลังป้องกันที่น่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน!

ทุกคนไม่กล้าคิด ได้แต่จ้องมองกองเศษหินกองนั้นตาค้าง

ทันใดนั้น——

ตูม!

เศษหินระเบิดกระจาย!