เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 218 แน่นอนว่าต้องเลือกให้อภัยเธออยู่แล้ว...
เมื่อได้ยินเสียงคำรามลั่นของเย่ฝาน หานปิงลั่วก็ตกใจจนตัวสั่นสะท้าน
"นี่มันไปแค้นฝังหุ่นอะไรกันมาขนาดนั้นเนี่ย!"
"นายไม่ได้ยินที่เมื่อเช้าเย่ฝานบอกว่าจะฆ่าเด็กผู้หญิงคนนี้ให้ตายเหรอ?"
"ไม่ใช่คนแล้วจริงๆ! ดูสิ ทำเอาเขากลัวจนตัวสั่นขนาดนั้น!"
"มาจากมหาวิทยาลัยเดียวกันแท้ๆ ยังจะโหดเหี้ยมขนาดนี้! ช่างไร้ความเป็นคนสิ้นดี!"
ใต้เวทีประลอง ฝูงชนต่างพากันกระซิบกระซาบ
พวกเขาทำได้แค่นินทากันเบาๆ เท่านั้น แม้จะรังเกียจพฤติกรรมของเย่ฝาน แต่ชื่อเสียงอันโหดเหี้ยมที่เย่ฝานฆ่าคนตายไปถึงห้าคนเมื่อช่วงเช้าก็ทำให้ไม่มีใครกล้าไปมีเรื่องให้เขาผูกใจเจ็บ
ชั่วพริบตานั้น สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่หานปิงหลิง ในใจต่างรู้สึกเวทนาสาวน้อยหน้าตาน่ารักคนนี้...