เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 217 ศักดิ์ศรีไร้ค่าสิ้นดีเมื่ออยู่ต่อหน้าความตาย!
แม้จะเกลียดชังเย่ฝานเข้ากระดูกดำ แต่หานปิงหลิงก็ต้องยอมรับว่าเย่ฝานนั้นแข็งแกร่งมาก
ตอนการสอบยุทธ์ที่เมืองหลิงไห่ เขาสามารถใช้พลังเพียงลำพังรับมือกับเฉินเสวียนบวกกับพวกเธอทั้งสามคนได้
ยิ่งพอได้ดูการประลองบนเวทีของเย่ฝานไปหลายรอบที่สำนักยุทธ์อู๋ตี๋ ก็ยิ่งตอกย้ำภาพจำนี้ให้ชัดเจนขึ้น
แม้กระทั่งระดับขอบเขตผ่าสมุทรขั้นต้นยังโดนเย่ฝานซัดจนตาย นับประสาอะไรกับนักยุทธ์ตัวเล็กๆ อย่างเธอ...
“แล้วจะทำยังไงดีเนี่ย...”
หานปิงหลิงถอนหายใจออกมา เดิมทีคิดว่าจะอาศัยช่วงพักเที่ยงไปหาพวกพี่สาวกับเฉินเสวียนเพื่อเปิดอกคุยปรับทุกข์สักหน่อย
แต่ที่ตั้งของสำนักยุทธ์อู๋ตี๋อยู่ไกลจากคนอื่นมากเกินไป อีกอย่าง ต่อให้ได้เจอพวกเฉินเสวียนก็คงทำได้แค่บ่นระบายเท่านั้น...