กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 129 หรือว่านายมานอนตรงกลางระหว่างเราสองคนดีล่ะ...
"ไอ้เด็กนี่ต้องมีไอเทมเก็บของอยู่แน่ๆ!"
เมื่อเห็นเฉินเสวียนควักเต็นท์ออกมา ทุกคนในห้องสังเกตการณ์ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
ไฟแช็กป่า? เต็นท์ป่าเนี่ยนะ?
ล้อเล่นรึไง คนอื่นเขาเก็บไม่ได้ ทำไมถึงมีแค่นายคนเดียวที่เก็บได้?
ค่ายฝึกซ้อมดีๆ ดูเหมือนจะเริ่มผิดเพี้ยนไปเมื่อมาอยู่กับทีมของเฉินเสวียน
คนอื่นยังต้องกินเนื้อดิบ เอาฟ้าเป็นผ้าห่มเอาดินเป็นที่นอน แต่พวกนี้กลับดีแท้ เล่นพึ่งพาตัวเองได้ครบครันเลย!
ทว่าแม้ในใจทุกคนจะหงุดหงิดโมโหเพียงใด แต่ก็ทำได้เพียงส่ายหน้าอย่างจนใจ
"ช่วยไม่ได้แล้วล่ะ ถึงเวลานี้แล้ว จะไปค้นตัวเจ้าเด็กนี่ก็เป็นไปไม่ได้..."
"ทุกท่าน..." หยางหรงเอ่ยปาก