บทที่ 126 ห้าปีก่อน นักบุญยุทธ์ก็หาเพลิงพิสดารไม่เจอแล้ว

บทที่ 126 ห้าปีก่อน นักบุญยุทธ์ก็หาเพลิงพิสดารไม่เจอแล้ว

ก็ไม่อาจโทษที่ทุกคนคาดเดาไปเช่นนั้นได้ เพราะตอนที่เฉินเสวียนควักมันออกมา ทุกคนต่างก็พากันสับสนมึนงงไปหมด...

ของที่ตกอยู่ตามธรรมชาติย่อมเป็นไปไม่ได้แน่นอน แม้พื้นที่แถบนี้พวกตนจะจงใจขับไล่สัตว์ร้ายระดับสามขึ้นไปออกไปหมดแล้ว แต่ก็ไม่มีทางที่ใครจะมาทำไฟแช็กตกหล่นไว้ได้...

ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนขึ้นรถพวกเขาก็ตรวจค้นสัมภาระของเหล่าอัจฉริยะทุกคนแล้ว ในสัมภาระของเฉินเสวียนไม่มีของสิ่งนี้อยู่เลย

แล้วตอนนี้จะอธิบายเรื่องนี้ได้อย่างไร?

มีเพียงการที่เฉินเสวียนครอบครองไอเทมกักเก็บประเภทมิติเท่านั้นที่จะอธิบายเรื่องทั้งหมดนี้ได้

และเด็กสาวที่ทุกคนกำลังมองไปนั้น ก็คือผู้เชี่ยวชาญด้านนี้โดยเฉพาะ