กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 101 เย่ฝาน : ฟ้าดินกว้างใหญ่ ไฉนถึงใจร้ายกับฉันเพียงนี้...
ในแดนลับ เย่ฝานเบิกตากว้างมองหลงซีอย่างไม่อยากจะเชื่อ "อาจารย์หมายความว่ายังไงครับ ท่าน... ท่านจะปกป้องมันเหรอ?!"
เย่ฝานชี้นิ้วไปที่เฉินเสวียน ร่างกายสั่นเทิ้มไปหมด
ทำอะไรกันเนี่ย!
เล่นบ้าอะไรกันอยู่?
พวกนางเอกทั้งหลายก็ช่างเถอะ ยังไงเฉินเสวียนก็รู้จักกับพวกเธอมาก่อน...
แต่หลงซีเป็นอาจารย์ของเขา เป็นอาจารย์ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขอยู่กับเขาทุกเมื่อเชื่อวัน ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเฉินเสวียนแม้แต่นิดเดียว!
ทว่าตอนนี้ แม้แต่อาจารย์สุดที่รักของเขากลับจะปกป้องเฉินเสวียนเนี่ยนะ???
เปรี้ยง!
เย่ฝานรู้สึกเหมือนฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ การกระทบกระเทือนจิตใจครั้งนี้เขาแทบจะรับมันไม่ไหวเลยแม้แต่น้อย!