บทที่ 11 ทำไมรู้สึกว่าบุตรแห่งโชคชะตาหน้าดำทะมึนไปแล้วล่ะ?

บทที่ 11 ทำไมรู้สึกว่าบุตรแห่งโชคชะตาหน้าดำทะมึนไปแล้วล่ะ?

เฉินเสวียนที่รู้ตัวว่าหนีไม่พ้นตัดสินใจเผชิญหน้ากับมันตรงๆ

เนื้อเรื่องที่ผิดแผนไปอย่างสิ้นเชิงทำให้เฉินเสวียนรู้สึกว่า บางทีเขาอาจจะต้องเปลี่ยนวิธีคิดใหม่

แม้การอยู่ให้ห่างจากนางเอกและอยู่ให้ห่างจากเย่ฝานจะยังคงเป็นเป้าหมายหลัก แต่ในเมื่อตอนนี้การถอนหมั้นไม่สำเร็จ เขาก็ย่อมไม่อาจกบดานทำตัวเป็นคนนอกได้อีกต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้น เย่ฝานยังอยู่โรงเรียนเดียวกัน ห้องเดียวกันกับเขา แถมวันนี้ยังดันมาเจอกันเข้าอีก!

แต่ถ้ามองในแง่ดี วันนี้จะว่าไปแล้วก็ถือเป็นโอกาสไม่ใช่เหรอ?

[ขอแค่ตัวเองไม่รนหาที่ตายก็พอ!]

เฉินเสวียนยังไม่ถูกเย่ฝานแปะป้ายว่าเป็นตัวร้าย และยังไม่ติดบัญชีดำที่ต้องกำจัดทิ้งของเย่ฝาน