กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 9 ในที่สุดบุตรแห่งโชคชะตาก็ปรากฏตัว!
เฉินเสวียนแทบอยากจะเอาหัวโหม่งโลกตายให้รู้แล้วรู้รอด ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าหานปิงลั่วจะพูดคำแบบนี้ออกมาได้ยังไง?
ถึงขั้นมีแวบหนึ่งที่เขาแอบคิดว่า หานปิงลั่วไปทำข้อตกลงอะไรกับแม่ของเธอไว้หรือเปล่า เพื่อจะใช้เรื่องนี้มากระตุ้นให้เขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ให้ได้?
แต่แล้วเฉินเสวียนก็ปัดความคิดนั้นทิ้งทันที นี่มันน้ำเน่าเกินไปแล้ว พล็อตแบบนี้นักเขียนนิยายปัญญาอ่อนยังคิดไม่ออกด้วยซ้ำ...
เฉินเสวียนถอนหายใจออกมา การเอาชีวิตรอดนี่มันไม่ง่ายเลยจริงๆ การดำเนินเรื่องมักจะไม่เป็นไปตามที่หวังไว้เสมอ
[หรืออาจเป็นเพราะผีเสื้ออย่างเราขยับปีก เลยทำให้พล็อตเรื่องของโลกใบนี้เปลี่ยนไปกันนะ]
ทว่า ไม่ว่าพล็อตเรื่องจะเปลี่ยนไปยังไง ตั้งแต่ต้นจนจบเฉินเสวียนก็มีเป้าหมายเพียงแค่อย่างเดียว
มีชีวิตรอดต่อไปให้ได้!