เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 131 ไปไหนไม่ได้
บทที่ 131 ไปไหนไม่ได้
หนังสือเล่มนี้เผยแพร่เป็นแห่งแรกทั่วทั้งเครือข่ายโดยเว็บไซต์ทีดับเบิลยูคานดอทคอม
มารในใจฝ่าไห่ที่มีร่างสีดำประดุจเงาพราย มองดูฝ่าไห่ที่คุกเข่าข้างเดียวสั่นเทิ้มไปทั้งกายอยู่เบื้องหน้า บนใบหน้าอดมิได้ที่จะเผยรอยยิ้มเย้ยหยันออกมาแวบหนึ่ง
"เจ้าถึงกับหวั่นไหวเชียวหรือ? พึงรู้ไว้ว่าปีศาจกับมนุษย์แต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่อาจอยู่ร่วมกันได้!"
มารในใจฝ่าไห่เกลี้ยกล่อมว่า "ต้องยึดมั่นในความคิดของตนเอง จึงจะสามารถบรรลุเป็นตัวตนที่แท้จริงและพุทธะที่แท้จริงได้"
"พวกปีศาจเหล่านั้นชั่วร้ายเพียงใด เจ้าใช่ว่าจะไม่รู้ เจ้าเคยเห็นมากับตาตนเองแท้ๆ เด็กน้อยนับหมื่นนับพันถูกควักตับไตไส้พุง ชาวบ้านทีละคนๆ ถูกสูบไอปราณจนกลายเป็นศพแห้งกรัง"
"หากปราศจากการคุ้มครองจากเจ้าแล้ว พวกเขาจะทำเช่นไร?"