เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 130 บีบเค้นมารในใจ
บทที่ 130 บีบเค้นมารในใจ
ยามนี้สวี่เซียนและไป๋ซู่เจินรวมถึงเพื่อนเจ้าสาวและเพื่อนเจ้าบ่าวที่อยู่ข้างกายพวกเขา ตลอดจนชาวบ้านและเหล่าปีศาจอีกมากมาย ต่างก็พากันค้อมกายคารวะผู้ที่กำลังเหยียบอยู่บนปุยเมฆากลางเวหาผู้นั้นอย่างพร้อมเพรียง
"ท่านเจ้าสำนัก!"
"ใต้เท้าเจ้าสำนัก!"
"ท่านเจ้าสำนักหรือ?" ฝ่าไห่พึมพำในปาก หรือว่าจะเป็นท่านเจ้าสำนักแห่งสำนักศึกษาซีหูในตำนานผู้นั้น?
ฝ่าไห่มองดูแสงสีทองแห่งบุญกุศลที่เปล่งประกายอยู่เบื้องหลังศีรษะของหลงผิ่นเซวียน แววตาพลันเหม่อลอยไปชั่วขณะ เขากะพริบตาถี่ ๆ ครั้นแน่ใจว่าตนมิได้มองผิดไป สีหน้าก็แปรเปลี่ยนเป็นซับซ้อนขึ้นมาบ้าง
โดยทั่วไปแล้ว มนุษย์หรือปีศาจผู้มีบุญกุศลจะปรากฏลักษณะเด่นบางอย่างขึ้นมา เบื้องหลังศีรษะจะมีแสงสีทองแห่งบุญกุศลปรากฏอยู่บ้าง
ทว่านี่จำต้องเป็นผู้มีมหาบุญกุศล อีกทั้งแสงสีทองที่ปรากฏก็มิได้มีมากถึงเพียงนี้
อย่างเช่นหลงผิ่นเซวียนนี้ ฝ่าไห่ใช้เนตรปัญญามองดูก็สามารถแลเห็นได้อย่างชัดเจน ทั้งยังเป็นแสงสีทองแห่งบุญกุศลที่เจิดจ้าบาดตายิ่งนัก เช่นนั้นเขาต้องสร้างมหาบุญกุศลมามากมายเพียงใดกัน!