กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 103 ผู้อำนวยการใจกว้าง
บทที่ 103 ผู้อำนวยการใจกว้าง
คำพูดของหลงผิ่นเซวียนทำให้สวี่เซียนและไป๋ซู่เจินเกิดความรู้สึกมั่นคงปลอดภัยอย่างยิ่ง ทั้งสองสบตากันแล้วยิ้ม จากนั้นจึงดูการแนะนำการแสดงชุดต่อไป
ความรู้สึกแปลกหน้าและห่างเหินที่มีต่อกันในคราแรก ค่อยๆ สลายหายไปจนหมดสิ้น
บางที วาสนาอาจมาถึงแล้ว
"กระแอม กระแอม" หลงผิ่นเซวียนกระแอมเบาๆ สองที "จะจัดโต๊ะเลี้ยงเมื่อใด อย่าลืมเชิญศิษย์และอาจารย์ทุกคนไปดื่มสุรามงคลด้วยเล่า!"
ทั้งไป๋ซู่เจินและสวี่เซียนต่างหน้าแดงก่ำ วิ่งเหยาะๆ ไปยังมุมห้องเพื่อซ้อมต่อบทกันต่อ
ทว่าบนเวทีในยามนี้กลับอบอวลไปด้วยม่านหมอก เศษเครื่องลายครามชิ้นเล็กๆ ชิ้นหนึ่งปรากฏขึ้น ณ ใจกลางหมอกควัน
"ดินขาวปั้นร่างร่างลายคราม พู่กันตวัดจากเข้มกลายจาง"