0102 บทที่ 102 โทสะของหลีซานเหล่าหมู่

บทที่ 102 โทสะของหลีซานเหล่าหมู่

บทที่ 102 โทสะของหลีซานเหล่าหมู่

หลงผิ่นเซวียนยืนอยู่หลังเวทีบนหมู่เมฆ มุมปากยกยิ้มขึ้นบางเบา พลางหวนนึกถึงวาจาที่ตนกล่าวไว้ก่อนหน้านี้

"ซู่เจิน หากอยากให้จุดจบของตนเองมิต้องน่าเวทนาเช่นนั้น เจ้าก็จงขึ้นไปบนเวทีแล้วบอกความจริงทั้งหมดออกมา ข้าอนุญาตให้เจ้าเปิดเผยตัวตนยอมรับซึ่งกันและกันกับสวี่เซียนตรงนี้ได้เลย!"

ครั้นไป๋ซู่เจินได้ยินคำพูดของหลงผิ่นเซวียน นางก็ยินดียิ่งนัก ทว่าต่อมากลับลังเลใจอยู่บ้าง "ทำเช่นนี้จะไม่กระทบต่องานฉลองหรือเจ้าคะ?"

หลงผิ่นเซวียนส่ายหน้า "ไม่หรอก เช่นนี้ต่างหากจึงจะนับเป็นการแสดงแรกที่แท้จริง!"

สีหน้าของไป๋ซู่เจินอ่อนโยนลง นางพยักหน้ารับอย่างเข้าใจอยู่บ้าง "เจ้าค่ะ ท่านเจ้าสำนัก เช่นนั้นข้าไปแล้วนะเจ้าคะ!"

จากนั้นจึงได้ปรากฏภาพเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ขึ้น