เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 36 ชี้แนะไป๋ซู่เจิน
บทที่ 36 ชี้แนะไป๋ซู่เจิน
หลงผิ่นเซวียนมองดูร่องรอยแห่งกาลเวลาและความชราภาพบนใบหน้าของเหวินเต้าเหรินผู้นี้แล้ว อดมิได้ที่จะทอดถอนใจ!
คนหนังหน้าหนา ย่อมมีชีวิตอยู่ได้ยืนยาวจริงๆ นั่นแหละ!
"ผู้อาวุโสเหวินชมเกินไปแล้ว! ท่านวางใจเถิด อย่างไรเสียผู้อาวุโสเหยียนก็เป็นยอดอัจฉริยะของสำนักเหวินชาง สำนักศึกษาซีหูย่อมมิทำอันใดเขาหรอก"
หลงผิ่นเซวียนแย้มยิ้มพลางประสานมือคารวะ "เช่นนั้นขอลาตรงนี้ ข้ายังมีธุระอื่นต้องทำ!"
กล่าวจบ เขาก็เหลือบมองไป๋ซู่เจินแวบหนึ่ง
ไป๋ซู่เจินเข้าใจความหมายของหลงผิ่นเซวียนได้ในทันที จึงสาวเท้าก้าวตรงมาหาเขาอย่างรวดเร็ว
เหวินเต้าเหรินตระหนักดีว่านี่คือการออกปากไล่แขกของหลงผิ่นเซวียน จึงไม่คิดรั้งอยู่อีก พาเหล่าศิษย์ล่าถอยจากไปในทันใด
เขาเหาะทะยานออกจากทะเลสาบซีหู พลางทอดถอนใจยาว