บทที่ 122: ความคิดของผู้อยู่อาศัย

บทที่ 122: ความคิดของผู้อยู่อาศัย

จริงๆ แล้วของที่เปิดได้จากหีบสมบัติเพชรก็ไม่เลวเลย ทั้งอาวุธหนึ่งเดียวระดับตำนานกับอสูรแร่ผลึกเวทมนตร์สองตัว ล้วนเป็นของล้ำค่าที่ต่อให้มีเงินก็หาซื้อจากโลกภายนอกไม่ได้

หลังจากสีจือทำพันธสัญญากับอสูรแร่ผลึกเวทมนตร์ทั้งสองตัวแล้ว เธอก็ตบหลังพวกมันเบาๆ พลางพูดว่า “ไปหาที่ตั้งรกรากกันเองนะ”

เจ้าตัวเล็กทั้งสองพยักหน้า ก่อนออกจากบ้านมุดลงใต้ดินหายไป จากการรับรู้ผ่านพันธสัญญา เธอรู้ว่าพวกมันไปนอนหลับอยู่ข้างอสูรแร่มิธริลด้วยกัน

เมื่อพวกมันอยู่ตรงนั้นนานเข้า พลังเวทโดยรอบเข้มข้นขึ้น สายแร่ก็จะก่อตัวขึ้นเองตามธรรมชาติ

ดินรอบอสูรแร่มิธริลเริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบๆ เผยสีเงินหม่นจางๆ ออกมา