ตอนที่ 70 อุ่นแสงจันทร์สักกาไว้แกล้มสุรา

เช้าวันต่อมา ลู่ชิงเฟิงตื่นขึ้นมาเปิดผ้าม่านออก ด้านนอกแสงแดดสดใส อากาศดีทีเดียว

เขาหันกลับไปล้างหน้าแปรงฟัน ตอนกำลังแปรงฟันอยู่ก็หันหน้าเข้าหากระจกเพื่อกะส่วนสูงของตัวเอง

เกือบจะหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตรแล้ว พลังที่ได้รับจากมรดกตกทอดของจิ้งจอกเก้าหางเริ่มชะลอตัวลง คาดว่าน่าจะยังสูงขึ้นได้อีกสองสามเซนติเมตร

ลู่ชิงเฟิงพอใจมากแล้ว

เขาขยับเข้าไปใกล้กระจกอีกนิดเพื่อตรวจดูเส้นผม

ผมที่งอกขึ้นมาใหม่ดำขลับเงางาม ยามสะท้อนแสงไฟเป็นประกายราวกับเส้นไหม ดุจขนกา

มันตัดกับผมครึ่งบนที่แห้งกรอบและออกสีเหลืองอย่างเห็นได้ชัดจนแบ่งเป็นสองชั้น ดูพิลึกพิลั่นเหมือนเด็กเกเรไม่มีผิด

เขาตัดสินใจว่าสอบเสร็จกลับไปเมื่อไรจะตัดผมส่วนนี้ทิ้งทันที

คราวนี้ นอกจากผิวพรรณที่ยังต้องปรับปรุงอีกหน่อย ที่เหลือก็ถือว่าสมบูรณ์แบบแล้ว

ลู่ชิงเฟิงตบแก้มตัวเองเบา ๆ อย่างหลงตัวเอง