เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
พอได้ยินคำพูดนี้ ทั้งสองคนก็พูดไม่ออกทันที
ฟังดูแล้วก็มีเหตุผล
“พูดง่ายนี่ พวกเขาจะยอมรับหรือ?” ครูหวังเอ่ยอย่างไม่พอใจ
“พวกเขาจะยอมหรือไม่ฉันไม่รู้ แต่ฉันรู้ว่าคุณเอาแต่รังแกคนที่อ่อนแอกว่า คุณแค่กลัวว่าจะทำให้คนโรงงานอาหารไม่พอใจ เลยไม่กล้าไปถามพวกเขา ต่อให้เป็นพวกเขาที่แอบเอามาให้เราจริง ๆ ก็เป็นความผิดของพวกเขา เป็นปัญหาของพวกเขา แล้วจะมาโทษพวกเราทำไม?”
ทุกคนมองเขาอย่างตะลึง เด็กอายุแค่นี้ทำไมถึงแยกแยะเรื่องราวได้ชัดเจนขนาดนี้ เด็กตัวเล็กวัยนี้ไม่ควรรู้จักแค่ร้องไห้แง ๆ หรอกหรือ?
ครูหลิวเองก็ได้สติกลับมาแล้วพูดว่า “ใช่ ฉันเชื่อนักเรียนของเรา พวกเขาไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้ เราไปถามคนโรงงานอาหารให้รู้เรื่องกันเถอะ”
ครูหวังถูกเด็กคนหนึ่งโต้จนพูดไม่ออก ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโมโห เธอไม่เข้าใจเลย แค่ให้เด็กพวกนี้เอาลูกอมออกมา แล้วให้เด็กคนอื่นได้ลูกอมไปด้วยก็จบแล้ว ทำไมต้องทำให้เรื่องใหญ่โตขนาดนี้?