ตอนที่ 203 แบ่งให้ทุกคน

ครูโรงเรียนอนุบาลได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจ รีบพูดว่า “ครูหวังมองผิดหรือเปล่า พวกเราแจกขนมตามลำดับคิว ไม่มีทางแอบเอาขนมของเด็กคนอื่นไปแน่”

“หมายความว่าครูกำลังหาว่าฉันโกหกหรือ เพื่อนร่วมชั้นของฉันเห็นกับตา เด็ก ๆ จากโรงเรียนอนุบาลของพวกคุณได้รับขนมไปตั้งหนึ่งกำมือ แถมยังเข้าไปเยี่ยมชมโรงงานฝั่งนั้นอีก ฉันไม่รู้หรอกว่าพวกคุณมีความสัมพันธ์อะไรกัน ถึงได้รับสิทธิพิเศษแบบนี้ แต่ทำต่อหน้าเด็กคนอื่น ๆ แบบนี้ มันไม่เกินไปหน่อยหรือ พวกเราให้โรงเรียนอนุบาลของพวกคุณเข้าไปก่อน ก็เพราะทุกคนคิดว่าเด็กห้องของพวกคุณยังเล็ก พวกเราที่โตกว่าจึงควรดูแลพวกเขา แต่ไม่คิดเลยว่าจะโลภกันขนาดนี้ เด็กหลายคนในห้องของฉันก็มาเพื่อแบ่งขนมเหมือนกัน สุดท้ายบางคนกลับไม่ได้แม้แต่ชิ้นเดียว แต่นักเรียนของพวกคุณกลับยัดขนมใส่กระเป๋าเป็นกำ ๆ!”

ครูหวังยิ่งพูดก็ยิ่งโมโห ทั้งยังเริ่มเข้าข้างนักเรียนของตัวเอง เพราะไม่ว่าใครจะเห็นเพื่อนร่วมชั้นถูกปฏิบัติอย่างไม่เท่าเทียม เด็ก ๆ พากันร้องว่าถูกเอาเปรียบ ในใจก็ย่อมไม่สบายใจ

แม้จะเป็นเพียงขนมไม่กี่ชิ้น ไม่จำเป็นต้องทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ แต่ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ คนอื่นก็จะคิดว่าพวกเธอรังแกได้ง่ายไม่ใช่หรือ