ตอนที่ 190 ไล่ออกไป

เธอเดินไปเปิดประตู หญิงคนหนึ่งยืนอยู่หน้าบ้าน ข้างกายมีเด็กสามคนตามมาด้วย เด็กทั้งสามกำลังมองสำรวจบ้านของเธออย่างอยากรู้อยากเห็น พวกเขาคือสามพี่น้องโก่วตั้น พอหญิงคนนั้นเห็นเธอเปิดประตู ก็แสดงสีหน้าดีใจขึ้นมาทันที “อ้าว เสี่ยวเฉียวเอง ดีจังเลย! ฉันยังกลัวว่าจะหาบ้านผิดอยู่เลย โชคดีที่หาเจอบ้านเธอ”

เฉียวเนี่ยนขมวดคิ้วมองแม่ของโก่วตั้น เธอมาที่นี่ทำไม?

เธอคิดเช่นนั้นและถามออกไปตรง ๆ “พี่หลิว มีธุระอะไรหรือ?”

พี่หลิวหึ ๆ พลางพูดว่า “ก่อนหน้านี้ฉันได้ฟังเด็ก ๆ เล่าเรื่องที่ทะเลาะกับหรงหรงและเกิดความเข้าใจผิดกันแล้ว เห็นหรงหรงไม่ได้มาหาพวกโก่วตั้นเล่นตั้งนาน ก็เลยคิดว่าจะมาสักหน่อย ถือโอกาสให้เด็ก ๆ มาขอโทษเธอด้วย”

แม้จะบอกว่ามาขอโทษ แต่กลับไม่มีท่าทีเหมือนมาขอโทษเลยแม้แต่น้อย

สามพี่น้องโก่วตั้นได้กลิ่นเนื้อหอม ๆ จนน้ำลายไหล พวกเขาเคยอาศัยอยู่ใกล้บ้านแม่เฉียว ความสัมพันธ์จึงค่อนข้างดีและมักจะมาขอกินข้าวด้วยอยู่บ่อย ๆ แม่เฉียวกับพ่อเฉียวเป็นคนพูดง่าย จึงไม่เคยว่าอะไร พอได้กลิ่นหอมในตอนนี้ เด็กทั้งสามก็เบียดผ่านข้างตัวเฉียวเนี่ยนเข้าไปทันที ก่อนจะตะโกนถามว่า “คุณย่าเฉียว พวกเรามาเล่นที่บ้านคุณย่า วันนี้ทำของอร่อยอะไรหรือ กลิ่นหอมจัง”

เฉียวเนี่ยนขมวดคิ้ว มองเด็ก ๆ เหล่านั้น แม้เธอจะไม่ได้เกลียดเด็กที่เข้ากับคนง่าย แต่การสนิทสนมกับคนง่ายกับการไม่มีมารยาทนั้นเป็นคนละเรื่องกัน