เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ทั้งสองชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนหันกลับไปมอง แล้วก็เห็นจ้าวหร่านกำลังเดินมาทางนี้
พูดถึงใคร คนนั้นก็มาจริง ๆ
ชั่วพริบตาที่เห็นเฉียวเนี่ยน รอยยิ้มบนใบหน้าของจ้าวหร่านก็หายไปชั่วพริบตา เธอขมวดคิ้วมองเฉียวเนี่ยน เธอได้ยินมาว่าเสิ่นเลี่ยถูกย้ายกลับมา ช่วงนี้เขาต้องกลับมาเพราะเรื่องน้องสาว ดังนั้นเธอจึงรีบโทรหาคนรู้จักทางนั้น ฝากให้เสิ่นเลี่ยช่วยซื้อชุดกระโปรงรุ่นใหม่กลับมาให้เธอ
เมื่อครู่นี้พอเห็นเสิ่นเลี่ยจากที่ไกล ๆ เธอก็จำเขาได้ทันที แถมยังคิดว่าเขามาหาเธอและเอาชุดกระโปรงมาให้ แต่ไม่คิดเลยว่าเฉียวเนี่ยนจะอยู่ที่นี่ด้วย ช่างเป็นดวงจิตหยินที่ตามหลอกหลอนไม่เลิกจริง ๆ
จ้าวหร่านกำหมัดโดยไม่รู้ตัว ก่อนมองเสิ่นเลี่ยแล้วพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจเต็มที่ว่า “พี่เสิ่น ชุดกระโปรงที่พี่ซื้อให้ฉันอยู่ไหน?”
เธอรู้จักกับเสิ่นเลี่ยมาหลายปี จึงคุ้นเคยกับการออดอ้อนเขาไปแล้ว สมัยที่เพิ่งรู้จักกัน เขายังอายุเพียงสิบกว่า ๆ พ่อของเธอพาเขามาอยู่ข้างกายและบอกว่าเขามีพรสวรรค์มาก หากฝึกฝนดี ๆ ย่อมประสบความสำเร็จได้ เธอเองก็ชอบเสิ่นเลี่ยมาก มักจะเดินตามเขาต้อย ๆ ทุกครั้งที่เขาเงินเดือนออก เธอก็จะเกาะเขาให้พาไปซื้อเสื้อผ้าสวย ๆ และของกินอร่อย ๆ