ตอนที่ 162 ส่งอำลา

ได้ยินว่าพอปล้นเงินเสร็จก็หนีไปแล้ว จะจับได้ยังไงกัน แถวนั้นมีรถผ่านแล้วถูกปล้นอยู่บ่อย ๆ พูดกันตามตรงก็เพราะช่างคนนั้นใจอ่อนเกินไป ถ้าเขาไม่จอดรถ เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น

เฉียวเนี่ยนไม่ได้พูดอะไร ใจอ่อนอย่างนั้นหรือ? ชาติก่อนทุกคนต่างคิดว่าคนขับรถแค่มีน้ำใจ ไม่มีใครนึกสงสัยเขาเลย แต่ต่อมาเสิ่นอี้กลับใช้คนขับรถคนนี้เป็นจุดเริ่มต้น จนสามารถตามหาคนร้ายที่ก่อเหตุปล้นได้ ที่จริงคนกลุ่มนี้ก็ไม่ได้ก่อเหตุเป็นครั้งแรก ตอนปล้นยังรู้จักใช้ผ้าปิดหน้า พอหนีไปแล้วก็ปล่อยเลยตามเลย อย่างมากทุกคนก็แค่คิดว่าตัวเองโชคร้าย ก่อนหน้านี้ก็ใช่ว่าจะไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้ เพียงแต่เพราะสูญเสียแค่ทรัพย์สิน ต่อให้แจ้งตำรวจ ตำรวจก็จับไม่ได้ว่าเป็นใคร สุดท้ายเรื่องจึงเงียบหายไป

แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม เพราะไม่เพียงมีคนถูกฆ่า ยังมีตำรวจได้รับบาดเจ็บ คดีปล้นทรัพย์จึงกลายเป็นคดีฆาตกรรม ย่อมปล่อยผ่านไปง่าย ๆ ไม่ได้

เฉียวเนี่ยนจำได้อย่างชัดเจน ผู้โดยสารที่ถูกฆ่าตายคนนั้นถูกฆ่าเพราะบังเอิญเห็นใบหน้าของหนึ่งในคนร้าย เสิ่นอี้เป็นตำรวจ จึงสังเกตเห็นปัญหานี้ได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็สืบไปถึงตัวคนขับรถ และในที่สุดก็พบว่าคนขับรถกับกลุ่มคนร้ายเป็นพวกเดียวกัน

คนขับรถมีหน้าที่จอดรถ ส่วนคนอื่นรับผิดชอบปล้นเงิน สุดท้ายสถานีขนส่งก็อ้างว่าเป็นอุบัติเหตุแล้วปฏิเสธการชดเชย

ทำให้ผู้คนจำนวนมากตกอยู่ในสภาพกลืนความขมขื่นลงท้อง ทั้งที่มีความทุกข์ก็พูดออกมาไม่ได้