เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ใช่สิ รีบร้อนมาขนาดนี้ คงไม่ได้คิดจะมาขอร้องให้ช่วยหรอกนะ?”
ทุกคนรู้ว่าจางจิ่งเฉิงกลับจากเดินทางไปทำงานแล้ว และวันนี้ก็มาที่โรงงานพอดี ทุกคนจึงคาดว่าเฉียวเนี่ยนคงรู้เรื่องนี้ เลยรีบร้อนมาขอให้จางจิ่งเฉิงช่วย แม้แม่จางจะไม่ชอบเธอ แต่ท่าทีที่จางจิ่งเฉิงมีต่อเฉียวเนี่ยน ทุกคนก็เห็นอยู่กับตา ในเวลาแบบนี้ พวกเขาย่อมไม่อยากให้เธอมาขอร้องแน่นอน
เฉียวเนี่ยนมองคนเหล่านั้นอย่างพูดไม่ออก ดูเหมือนว่าเมื่อวานคนในโรงงานจะรู้เพียงว่าผู้อำนวยการจางไปกินข้าวคุยเรื่องความร่วมมือกับโรงงานอื่น แต่ไม่รู้ผลลัพธ์ อีกทั้งเช้านี้ยังมีประกาศให้ประชุมใหญ่ คนพวกนี้จึงคิดว่าทางนั้นตกลงกันได้แล้ว และกำลังจะยกเลิกความร่วมมือกับพวกเขา จึงเผยธาตุแท้ออกมาในทันที
ก่อนหน้านี้เฉียวเนี่ยนรู้ว่าพวกเธอไม่ชอบตัวเอง เหตุผลก็ง่ายมาก เพราะเธอกับจางจิ่งเฉิงร่วมงานกันอย่างใกล้ชิด จนไปขวางทางพวกเธอเข้า ก็จริง ไม่มีใครอยากให้ผู้ชายที่ตัวเองชอบถูกผู้หญิงที่มีลูกแล้วแย่งไป เฉียวเนี่ยนเข้าใจได้ว่าทำไมพวกเธอถึงมีเจตนาร้าย
แต่เธอทนพฤติกรรมแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว ถ้าชอบจางจิ่งเฉิงมากขนาดนั้น ก็ไปตามจีบเขาเองสิ ทำไมต้องคอยเล่นงานเธอด้วย? ก่อนหน้านี้เฉินหย่าก็เป็นแบบเดียวกัน พูดไปแล้วพวกเธอก็น่าสมเพชไม่น้อย เหมือนกับตัวเธอในชาติก่อน เพื่อแย่งผู้ชายคนหนึ่งถึงกับสูญเสียความเป็นตัวเองไป
เฉียวเนี่ยนกวาดตามองสีหน้าภาคภูมิใจของคนเหล่านั้นแล้วส่ายหน้า ตอนนี้ยังหัวเราะดีใจกันอยู่ หวังว่าหลังประชุมแล้วพวกเธอจะยังหัวเราะออกนะ