ตอนที่ 159 ไม่ไว้หน้า

เธอดึงแขนสามีเบา ๆ เป็นเชิงขอให้เขาไว้หน้าเธอบ้าง อย่างไรเธอก็เป็นคนกลาง ทั้งมาถึงที่นี่แล้ว จะให้พูดว่าจะไปก็ไปเลยได้อย่างไร แบบนั้นไม่เท่ากับหักหน้าคนอื่นหรอกหรือ ก่อนหน้านี้เธอยังรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะช่วยอยู่เลย ตอนนี้ย่อมไม่ยอมให้สามีจากไปง่าย ๆ

“อะไรนะ! เธอรับของจากเขามา!” ใครจะคิดว่าพอผู้อำนวยการจางได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็พลันมืดครึ้มและไม่น่าดูขึ้นมา ตอนแรกเขาคิดว่านี่เป็นเพียงงานเลี้ยงระหว่างญาติเท่านั้น ใครจะรู้ว่าภายในยังมีเบื้องหลังเช่นนี้ ผู้อำนวยการจางมีสีหน้าแย่ลงไปอีก เดิมทีเขาไม่ได้มีความประทับใจที่ดีต่อโรงงานแห่งนี้อยู่แล้ว ต่อให้พวกเขาเปลี่ยนคน เขาก็ไม่มีทางนับรวมไว้ในกลุ่มคนที่พิจารณาจะร่วมมือด้วย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการใช้วิธีอ้อมค้อมเช่นนี้! ทั้งยังไม่บอกกล่าวล่วงหน้า พฤติกรรมแบบนี้ทำให้รู้สึกรังเกียจอย่างยิ่ง! ผู้อำนวยการจางกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “เอาของไปคืนให้ฉัน!”

“พูดเหมือนฉันรับของจากเขาอย่างนั้น ฟังแล้วไม่น่าฟังเลย เสี่ยวหร่านมาหาถึงบ้าน เตรียมของขวัญมาให้ผู้ใหญ่แล้วมันจะเป็นอะไรไป ฉันเอาไปคืนจะดูเป็นอย่างไร” แม่จางได้ยินคำพูดของสามีก็เริ่มโมโหขึ้นมา เธอไม่ได้รับสินบนหรือยักยอกอะไรเสียหน่อย อีกฝ่ายก็เป็นคนรู้จักของพวกเขา ตระกูลจ้าวกับตระกูลหวังก็ยังเป็นญาติกัน การรักษาความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลจ้าวมีแต่จะเป็นผลดี ไม่ได้เสียหายอะไร!