ตอนที่ 139 ต่งเสี่ยวเหว่ยคือฆาตกร!

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนเดินเข้าไปและค้นจนพบกระดาษห่อลูกอมยับ ๆ หลายแผ่นอยู่ในลิ้นชัก กระดาษห่อลูกอมพวกนี้ถูกวางทิ้งไว้ในลิ้นชักมาหลายวันแล้ว เนื่องจากอากาศร้อนจึงมีกลิ่นเปรี้ยวอยู่เล็กน้อย เฉินอู่จำยี่ห้อลูกอมนี้ได้ มันคือลูกอมนมผลไม้ที่โรงงานอาหารเพิ่งผลิตออกมาใหม่ กระดาษห่อวาดลวดลายไว้อย่างสวยงาม ก่อนหน้านี้ตอนโรงงานอาหารสนับสนุนโรงเรียน พวกเขาเคยมอบลูกอมและขนมปังกรอบจำนวนไม่น้อยให้เด็ก ๆ กิน หลังจากเด็ก ๆ ได้กินแล้ว พอกลับบ้านก็พากันร้องขอให้ท่านซื้อให้

หลังจากภรรยาของเขาคลอดลูก สถานีตำรวจก็เคยมอบลูกอมแบบนี้ให้หนึ่งถุง

เขานึกขึ้นได้ว่า สาเหตุที่ต่งเสี่ยวเหว่ยกับหลี่เสี่ยวซุ่นทะเลาะกันครั้งก่อน ก็เป็นเพราะหลี่เสี่ยวซุ่นเอาลูกอมของตัวเองมาอวดเขา

และตอนที่พวกเขาพบหลี่เสี่ยวซุ่น ในกระเป๋านักเรียนของเขาก็มีลูกอมชนิดนี้อยู่หลายเม็ดเช่นกัน

เฉินอู่เรียกครูมาสอบถามเรื่องที่นั่งนี้ และมันก็เป็นที่นั่งของต่งเสี่ยวเหว่ยจริง ๆ ครูมองกระดาษห่อลูกอมที่เขาค้นพบแล้วพูดว่า “ช่วงนี้ลูกอมใหม่ของโรงงานอาหารกำลังได้รับความนิยมในหมู่เด็ก ๆ ไม่ใช่หรือ ทุกคนต่างก็ชอบซื้อ แบบนี้มีปัญหาอะไรหรือ?”

เฉินอู่ไม่ได้พูดอะไร เขากลับไปยังสถานีตำรวจ เมื่อเห็นเขากลับมา ลูกน้องก็เดินเข้ามาพูดว่า “คนตระกูลเสิ่นโวยวายจะกลับบ้าน เรื่องที่ควรถามก็ถามหมดแล้ว จะให้พวกเขากลับไปไหม?”