เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“อะไรนะ!” สีหน้าของสวี่ซิ่วซิ่วเปลี่ยนไปทันที “คุณป้าเสิ่น ทำไมถึงส่งเสี่ยวเหว่ยกลับไป คุณยังไม่เคยบอกฉันเลย!”
เธอเริ่มโมโห หลังจากมาถึงตระกูลเสิ่น เธอก็รู้ว่าคนบ้านเสิ่นไม่ชอบตัวเอง จึงพยายามเอาใจพวกเขาอยู่พักหนึ่ง ทั้งทำอาหารและทำความสะอาดทุกอย่าง เธอคิดว่าตระกูลเสิ่นยอมรับตัวเองแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าแม่เสิ่นจะแอบส่งลูกชายของเธอกลับไปตระกูลต่ง!
เพราะเรื่องของต่งเฉิง ตระกูลต่งเกลียดเธอเข้ากระดูก จะดูแลลูกชายของเธอเป็นอย่างดีได้อย่างไร!
สวี่ซิ่วซิ่วโกรธจนใบหน้าเขียวคล้ำ เมื่อแม่เสิ่นเห็นท่าทีของเธอ ก็ไม่พอใจเช่นกัน “จะมีอะไรให้ต้องบอกล่ะ เด็กคิดถึงย่า ส่งเขากลับไปก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่หรือ? นั่นก็ย่าแท้ ๆ ของเขา จะดูแลเขาไม่ดีได้ยังไง? บ้านเราก็เล็กแค่นี้ คนก็อยู่กันตั้งมากมาย ฉันเองก็ไม่มีทางเลือกไม่ใช่หรือ? อีกอย่าง ตอนนี้เธอกำลังท้อง จะเบียดนอนกับเขาอยู่ตลอดได้ยังไง? มันไม่ดีกับหลานชายของฉัน”
แม้แม่เสิ่นจะยอมรับสวี่ซิ่วซิ่ว แต่ทั้งหมดก็เป็นเพราะเห็นแก่หลานในอนาคตของตัวเอง ส่วนต่งเสี่ยวเหว่ยนั้น เธอไม่เคยมีความรู้สึกดี ๆ ให้ตั้งแต่แรก ยิ่งก่อนหน้านี้ลูกสาวพาหลานที่ถูกตีจนหัวแตกเลือดอาบกลับมา เธอก็ยิ่งไม่ชอบเขาเข้าไปใหญ่ อย่างไรก็เป็นคนนอกตระกูล ตอนนี้ยังกล้าตีหลานของเธอ ต่อไปก็อาจรังแกหลานแท้ ๆ ของเธอได้!