ตอนที่ 117 ทั้งต่อยทั้งเตะ

ต่งเสี่ยวเหว่ยถึงกับมึนงง พอได้สติก็ร้องไห้โฮออกมา

สวี่ซิ่วซิ่วเห็นภาพตรงหน้าก็กรีดร้อง แล้วพุ่งเข้าไปกอดลูกชาย “เสิ่นอี้ ถ้ามีอะไรก็มาลงที่ฉัน ทำไมต้องตีเด็กด้วย! เขายังเล็กขนาดนี้ จะไปรู้อะไร!”

สีหน้าของเสิ่นอี้เขียวคล้ำ “ลูกไม่ดีเป็นความผิดของพ่อ ต่งเฉิงไม่อยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ฉันรับปากว่าจะอบรมเขา ตอนนี้เขาตีคนจนเป็นแบบนี้ ไม่ควรสั่งสอนหรือไง!”

เขาชี้ไปทางหลี่เสี่ยวซุ่น หลี่เสี่ยวซุ่นเองก็อายุพอ ๆ กับต่งเสี่ยวเหว่ย แต่กลับถูกตีจนหัวแตกเลือดไหล หากเด็กเป็นอะไรขึ้นมา เขาจะอธิบายกับน้องสาวอย่างไร เสี่ยวซุ่นคือแก้วตาดวงใจของเธอ แต่เขากลับปล่อยให้ต่งเสี่ยวเหว่ยรังแกหลานชายของตัวเองแบบนี้ เขายังเป็นคนอยู่หรือเปล่า!

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นเพียงเพราะลูกอมไม่กี่เม็ด แล้วเขายังตีคนจนเป็นแบบนี้ ต่อไปล่ะ? เขาจะถึงขั้นไปฆ่าคนปล้นของเลยหรือไง!

เสิ่นเสี่ยวเหมยเห็นเธอมาก็คลุ้มคลั่งราวกับคนเสียสติ ตำรวจขวางไว้ไม่ทัน ทำให้เธอดิ้นหลุดออกไปได้ เสิ่นเสี่ยวเหมยพุ่งเข้าไปกระชากผมสวี่ซิ่วซิ่ว แล้วตบหน้าเธอฉาด ๆ หลายที พร้อมด่ากราด “นังผู้หญิงชั้นต่ำ นังจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ แค่ยั่วยวนพี่สองของฉันยังไม่พอ ยังใช้ลูกชายของเธอมารังแกเสี่ยวซุ่นของบ้านฉันอีก ตีเสี่ยวซุ่นของฉันจนเป็นแบบนี้ ฉันจะอยู่ร่วมโลกกับเธอไม่ได้!”

พูดจบเธอก็กดสวี่ซิ่วซิ่วลงกับพื้น แล้วทั้งชกทั้งเตะไม่ยั้ง ตอนถูกลากตัวขึ้นมา เธอยังเหยียบเท้าที่บาดเจ็บของอีกฝ่ายอย่างแรงด้วยความเคียดแค้น

เสียงกรีดร้องโหยหวนของสวี่ซิ่วซิ่วดังขึ้น!